Versje van de maand

Dao vleege weer piepelkes langs m’n vingsjter
En op de huuëvelkes bleujt noe de gingstjer
En ien de huuëlenterre haoge
Ziete sjriewende musje aaterèèn te joage
De weije zien van mèjheudsjes wiet
En de zèmp dae vòòl bije en hommels ziet
Is, es de zon drop sjijnt, wie zuuver gòòd
Ien knoebels pjèst ziech de hars oet ’t hòòt
Vaan de Kiësebuim , dij op hun sjtijf sjtreurkele vaan tek
Hunne bleuj hoeg opluuchte boeëve d’n drek
De loch is klaor en zoe wied, zoe wied
Dat m’r de hèèlege ziel vaan d’n hiemel drien ziet
En oongderèns flut saoves de naachtegaol
Zoe sjoen dat iech miech ien mene waeëg verdaol
Iech huur ‘m ien ’t böske en ien mene èège kop
En iech been –omdat ’t mèèj is – weer boeëve dropJeanne Theunissen  + 29-9-1984
Er vliegen weer vlinders langs mijn ramen
En op de heuvels bloeit de brem
En in de hagen van vlier
Zitten kwetterende mussen zich op te jagen
De weilanden zijn wit van de madeliefjes
En het koolzaad vol bijen en hommels
Dan is, als de zon erop schijnt, het zuiver als goud
In knobbels perst het hars zich uit het hout
Van de kersenbomen die op hun stijve stronkels van takken
Hun bloei hoog optillen boven de grond
De lucht is helder en zo ver, zo ver
Dat men de heilige ziel van de hemel erin herkend
En opeens fluit de nachtegaal
Zo mooi dat ik me vergis in de weg die ik ga
Ik hoor hem in de bosjes en in mijn hoofd
Ik ben, omdat het Mei is, er weer bovenop.